Blog Logis hotels Nederland

Blog 6: Genieten van de gastvrijheid van Harm en Tony in Boetiekhotel Bonaparte

Boetiekhotel Bonaparte

‘Is dat Tony?’ vraagt een oudere dame die voor ons aan de incheckbalie staat. De receptionist kijkt naar buiten en ziet Tony de tuin betreden met drie kartonnen dozen. Deze man is duidelijk in zijn nopjes met de nieuwe groene windlichten voor op de dinertafels. ‘Jazeker’, antwoordt Jeroen de maître en sommelier van het hotel, die even de incheck verzorgt. Achter hem verschijnt Harm, de wederhelft van Tony, die de gasten enthousiast binnenhaalt. De herkenning wordt door dit robijnen echtpaar zichtbaar gewaardeerd.

We zijn in Logis Boetiekhotel Bonaparte. En boetiek is het!
Boetiekhotel is een populaire term voor een kleinschalig hotel dat een luxueuze, persoonlijk en intieme sfeer heeft. De 30 royale kamers, het luxueuze restaurant Le Défi, het verwarmde zwembad met sauna en een parktuin van gigantische omvang zijn allemaal sfeervol aangekleed door Tony. Decoreren is zijn passie. En hij is er goed in.

Op deze zomerdag steekt hij nog wat siervlinders in de haag, herschikt en verfraaid hij de schouw en is druk met nog meer pareltjes die hij bij de Intratuin heeft gescoord. Het is een doorgaand proces. Ieder seizoen kent zijn eigen opsmuk. En in november gaat hij los.
Dan begint namelijk de kerstaankleding. 15 nachten lang decoreert Tony alle ruimten van het monumentale pand uit 1870. Uitsluitend zijn nichtje mag helpen. Hij gaat juist ’s nachts te werk zodat gasten en personeel hem niet ophouden en met ‘goede’ ideeën uit zijn decoratie-trance kunnen halen.
De gasten weten zijn talent enorm te waarderen. Wil je een kamer boeken in de periode van 15 november tot 8 januari dan moet je een jaar vooruit reserveren.

Te zien

Geniet van de prachtige omgeving van de Lochemse berg. Vanaf Logis hotel Bonaparte loop je zo het Geldersche Landschap in, waar zowel de Lochemse berg als de Kale berg zijn ontstaan in de laatste ijstijd. Het ijs duwde het land in elkaar en zo ontstond een heuvelachtig landschap. De Lochemse berg is 35 meter hoog. Bovenaan staat een uitkijktoren uit 1893 maar deze is niet meer in gebruik. Tussen de twee bergen ligt een kuil en daarover gaat een spannend verhaal: er zouden witte wieven zweven, in dit geval goede geesten. Er zijn verschillende fiets- en wandelpaden door het gebied: hiervoor kun je het beste kijken op Achterhoek.nl. Ook heeft Bonaparte in samenwerking met route.nl een aantal prachtige routes voor je klaar liggen.

Te doen

Het restaurant van Bonaparte draagt een eigen naam; le défi, dat Frans is voor de uitdaging. Wanneer je de reviews over het restaurant leest krijg je ten eerste: trek in al dat heerlijk omschreven eten en ten tweede: heb je daar een enorme verwachting van. Een echte uitdaging voor de Chef dus om ook ons met een mooie maaltijd te verwennen. We stellen een vier gangen menu samen van de kaart waarbij Sommelier Jeroen de wijnen kiest. We kozen voor kriel en beenham, lokale lekkernijen. En daarna voor tabouleh salade, een Libanese combinatie van bulgur, peterselie en munt. Ik kende dit niet, maar wat een fantastische combinatie! Als hoofdgerecht genoten we van snoekbaarsfilet, een klassieker. En after dinner koffie met huisgemaakte zoetigheden.
Het heeft onze verwachting overtroffen.

Te beleven

Het boetiekje van tante Pos! Rugzakjes, babyslofjes, tweede hands kleding, klokjes, spelletjes, beeldjes, nieuwe kleurrijke dames kleding, notitieblokjes, lampjes, speelgoed. De leukste cadeauwinkel die ik ooit heb gezien! Wedden dat jij ineens bedenkt dat je nog een kleinigheidje voor iemand moest aanschaffen?

Om meer te lezen van Indereiskoffer klik hier



Blog 5: Logis gastvrijheid in Huis ter Geul in Valkenburg

In het rustige gedeelte van Valkenburg ligt hotel Huis ter Geul. Ik ben er vanuit Maastricht heen gewandeld. Over het Pieterpad. Door het Geuldal. Een prachtige route door het Limburgse heuvellandschap.

Onderweg naar Huis ter Geul valt me op hoeveel hier te doen is. Grotten en kastelen. Kabelbaan en midgetgolf. En een middeleeuwse stadskern met heel veel horeca.
Bovendien zijn er zo veel evenementen; begin van het jaar carnaval, daarna enkele kunst- en muziekevenementen. Van maart tot oktober wielerrondes. Wandeltochten. En dan in oktober de jaarmarkt Bokkemert. En als klap op de vuurpijl Kerststad Valkenburg. Wat ooit begon met 5 dagen markt is nu een evenement met parades, lichtshows en 6 weken markt in kerstsfeer!

Het is dan ook niet gek dat Johan en Linda, al 16 jaar de trotse eigenaren van Huis ter Geul, behalve ontbijt, lunch en borrel, geen diner verzorgen. Ze hebben wel een heerlijk terras onder een grote luifel. Wanneer ik aan kom, zitten er gasten te borrelen na een, zo te zien, zware fietsdag. Ze kunnen beter binnen gaan zitten op deze snikhete dag, daar zorgt de airco voor een aangename temperatuur. Ik check in bij een vriendelijke jonge dame, die mij duidelijk uitleg geeft over de kamer.

Mijn kamer is nummer 301, op de bovenste etage van het pand. Op de gang weer zo’n heerlijke airco en in de kamer een kleine ventilator. Ik kan uit mijn raam de zonsondergang zien.
De kamer is ruim, met een hele grote kast voor kleding en andere zaken. Prima geschikt dus voor een langer verblijf. Mijn rugzakje leg ik op de stoel bij de televisie en ik test de bedden want dat blijft toch het belangrijkste onderdeel van goede nachtrust. Goedgekeurd.
Evenals de badkamer, die recentelijk gerenoveerd is. Fijn zo’n douche met allerlei standen. Even afkoelen.

Te doen

Op aanraden van Johan en Linda ga ik dineren bij Da Pio, een Italiaans restaurant in het horecacentrum; de Grote straat. Ik kies voor een insalata caprese en een pizza vegetariana: een versbereide bodem met tomatensaus, kaas, knoflook, paprika, aubergine, courgette, uien en olijven. Die pizza. Is echt. Heel goed.

En mijn uitzicht ook trouwens. Er wordt flink geflaneerd. Nieuwe zomerjurkjes en gesteven korte pantalons. Het kan weer. Mensen kijken. Eindelijk. En ik zit op de eerste rij.

Om 22.00uur lig ik in bed en niet veel later lig ik heerlijk te slapen. Daarom ben ik ook al om 06.30uur wakker. Het ontbijt wordt pas vanaf 08.00uur geserveerd, maar dat probleem is zo opgelost want hier staat een heus koffieapparaat met lungocups op de kamer!

Na het ontbijt, dat ik buiten kan genieten, wijzen Johan en Linda mij nog op de vlaaienbakkerij van Edo even verderop in de straat. Ze zijn uitsluitend geopend van donderdag tot zondag, maar alle vlaaien worden vers gebakken. Terwijl je erop wacht. Met spelt en uitsluitend natuurlijke producten. Een aanrader!

Te zien

Compleet geautomatiseerd krijg ik toegang tot de kasteelruïne van Valkenburg. Je betaalt € 8,50 om rond te lopen door de overblijfselen van de enige hoogteburcht die Nederland heeft gekend. Het staat hier al sinds 1050. Bij een belegering van Lodewijk XIV in 1672 werd het uiteindelijk opgeblazen in opdracht van stadhouder Willem III en is het zo bewaard. Middels een aangegeven wandelroute en een aantal informatiepanelen onderweg loop je en rondje langs alle ‘kamers’ van het kasteel. Een interessante wandeling, maar wel aan de prijs.

Te beleven

Een bezoek aan de Gemeentegrot. Die eigenlijk geen grot is, want grotten zijn natuurverschijnselen. Hier in Limburg zijn alleen maar groeves. De gemeentegrot, eh groeve, is uitgegraven om zijn mergel, dat ontstaan is in de tijd dat Zuid-Limburg een zee was. Huizen in en om Valkenburg zijn veelal gebouwd met mergel. Tot in de jaren 50 werden hier mergelblokken gewonnen.

De groeve is uitsluitend met een gids te bezoeken. Ik kies voor een rondleiding met het treintje. Daarmee krijg je in 25 minuten een goede impressie van de gangen. De totale lengte is wel 70km. En het is er altijd 12graden celsius.

Onderweg zien we eeuwenoude, met houtskool gemaakte, muurschilderingen. Maar ook beeldhouwkunst, gehouwen uit de mergelblokken. En we zien er stapelbedden. In 1979 werd de groeve als een atoombomschuilkelder ingericht. Vandaar ook de 200 toiletten, want de kelder moest in geval van nood plaats bieden aan 15.000 mensen. Na de koude oorlog is ook het onderhoud aan de schuilkelder gestopt.

In de groeve wonen nog wel veel vleermuisjes. Dat is ook de reden dat bezoek aan de groeve uitsluitend kan tussen 10.45 en 16.30uur.

In de winter wordt een gedeelte van de Gemeentegrot gebruikt voor de kerstmarkt. Dat moet zo sfeervol zijn, ik kom hier terug bij Johan en Linda!

 

 Kim schreeg ook over hotel Maashof, lees het hier.



Blog 4: Logis hotel in de betuwe: Het Wapen van Elst

Het is midden-juni 2021. Eindelijk is de horeca open en is het mooi weer. Wanneer ik Elst-centrum in rijd zie ik direct het volle terras van Logis hotel Het wapen van Elst. Ik ben afgeleid van het autorijden en waan me aan een koffie onder de luifel. Maar eerst de auto parkeren. Dat kan op de eigen parkeerplaats achter het hotel.

Achterin het restaurant is een ruime incheckbalie waar ik snel in kan checken. Er zijn nogal wat gangen hier achterin het hotel dus gelukkig wijst de receptioniste mij op de achteruitgang en trap naar de kamer.

Mijn kamer is nummer 110. Het is een ruime kamer, veel moderner ingericht dan ik had verwacht. Een klein bureau met relaxte Zuiver-stoel. De hotelkamer is voorzien van koffie/thee faciliteiten en een kluis en een koelkast op de kamer. Er is ook airco aanwezig en dat is op deze warme dag, 28graden Celsius, prettig. De badkamer is groot, wit en met een bad zelfs.

Ik installeer mijn spulletjes en ga gauw naar beneden: het terras op. Vlotte jonge bediening en heerlijke Peeze koffie. Ik kan er weer tegen aan. Ik ga er op uit.

Te zien

Op nog geen 100 meter lopen van Het Wapen van Elst is de grote Kerk te vinden. Deze kerk is in 1944 na de slag om Arnhem volledig uitgebrand. Tussen 1947 en 1953 is zij opnieuw gebouwd en dat verklaart de goede staat waarin zij is.

Het bijzondere aan de kerk is dat onder de kerkvloer overblijfselen van een Gallo-Romeinse tempel uit ongeveer 50 jaar na Christus zijn gevonden. De vorm van de trappartij van de tempel zijn aan de zuidzijde van de kerk zichtbaar gemaakt. Bovendien zijn onder de kerkvloer ook de resten van een zaalkerk en een crypte uit de 8ste eeuw te bezichtigen.

Het kerkmuseum is alleen te bezoeken in combinatie met een rondleiding door de kerk, de kosten zijn € 5,00 en de rondleiding duurt een uur.

Voor de kerk een prachtig beeld van Marcus Ravenswaaij; Paardenhandel. Deze refereert natuurlijk naar de beroemde najaarspaardenmarkt in Elst. Het oudste, namelijk sinds 1270, en grootste (40.000 bezoekers) historische evenement van de Betuwe.

 

Te doen

Koop je fruit in een boerderijwinkel en neem een kijkje op het land. Ik reed naar boerderijwinkel de Fruitben. Ze hebben er een leuke drive-through gebouwd met een zelfbediening. Je pinpas voor de automaat, of je geld in een geldlaatje en je kunt er kopen wat je wilt, wanneer je wilt.

Heb je tijd en vind je het leuk? Dan kun je even kijken waar al dat lekkers groeit. Appelbomen, perenbomen, aspergevelden je vindt het er allemaal. Ook is er een speelplek voor de kinderen.
Het winkeltje is ingericht als een oud kruidenierswinkeltje, met overal potjes met ingrediënten op stickertjes. Ook vind je er veel streekproducten van collega boerenbedrijven. Ik koop er appels en peren. En daarmee wandel ik het Park Lingezegen in.

Te beleven

Breng een bezoek aan park Lingezegen! In 2019 is het park opgeleverd. En dat het jong is zie je vooral aan de begroeiing en de nieuwstaat van de diverse wegen en bruggen door het park.
Onderdeel van het park zijn de Rijkerswoerdse plassen, waar je geweldig kunt recreëren. Maar het park wordt overduidelijk gedomineerd door fietsers en wandelaars. Genietend van het mooie landschap de Betuwe en dan bedoel ik specifiek de voedselbossen, het aangelegde moeras en de vogeluitkijkpunten die Park Lingezegen rijk is.

Mijn aandacht wordt getrokken door de kunst in het park zoals de moerashoeders maar vooral de tijdelijke expositie Colorfield 2021. Het Colorfield project is een verzamelnaam voor grote Land-Art projecten. De bedoeling is dat vanuit een gemeenschappelijk concept individuele bijdragen samenvloeien tot een eenheid.

Tussen 15 april en 1 oktober worden dagelijks door maximaal 8 schilders één doek op één dag geschilderd. De enige beperking is dat er met kleur moet worden gewerkt.

Terug naar het Wapen van Elst. Een glas water en een droge witte wijn op het terras deze keer. Ik zit lekker aan de dorpsstraat en dus genoeg te zien. Ik bestel er de Tom Ka Kai soep. Niet echt een streekgerecht, wel een van mijn favorieten. En als hoofdgerecht op aanraden van de jongen in de bediening de gegrilde kipfilet met roomkaas. En die was echt smaakvol. Precies wat je wilt op een warme dag!

En al zijn het maar twee dagen in Elst, het voelt echt even als vakantie. Heerlijk.

 



Blog 3: Familiehotel, Logis Faber 
  

Hotel Faber spant de Logis-kroon als echt familiebedrijf. In 1901 startte Martin Cornelis Faber met Logement het Posthuis in Hoogezand. Het pand van de familie Faber fungeerde in de afgelopen 120 jaar ook als gevangenis, als gemeenteraadskamer, als schouwburg, als concertzaal, als bioscoop, als autoshowroom en als dansstudio.

De multifunctionele zalen van Hotel Faber bieden vandaag de dag een scala aan mogelijkheden maar worden vooral ingezet voor bruiloften, uitvaarten en andere (grote) bijeenkomsten. En dan is er nog een bijzondere plek voor de kegelbanen. Jammer dat er steeds minder mensen deze sport beoefenen, want de kegelbanen van Hotel Faber vragen om een gezellige avond met een vriendenclubje.

Het Hotel Restaurant van de huidige eigenaar Frank Faber is een gemoderniseerd driesterren hotel. De ervaren medewerkers ontvangen de gasten heel hartelijk. Riccardo nam alle tijd voor ons bij het inchecken en beloofde ons zelfs een rondleiding de volgende morgen. Wij kregen van hem een zeer ruime kamer, met een goed bed. Bovendien was er veel ruimte in de hotelkamer voor een spelletje of als je op de kamer moet dineren. De kamers zijn ook voorzien van alle moderne gemakken: anno 2021 is er airconditioning aangelegd en hangen grote smarttelevisies!

De badkamer met het ruime bad, de dubbele wastafel en luxe inloopdouche nodigde uit voor een uurtje badderen. Daarna hebben we genoten van de specialiteit van Hotel Faber; de huisgerookte zalm. Er zijn veel vaste gasten op een doordeweekse avond, vooral medewerkers van de nabijgelegen scheepswerven in het Winschoterdiep. Zij voelen zicht thuis bij Frank. Dat zie je.

De toerist die Hoogezand bezoekt zou zeker een tochtje om het Zuidlaardermeer moeten maken. Te voet, met de fiets of met de auto. Maar er is nog meer te doen.

Te doen

(een deel van ) het Pronkjewailpad wandelen. De route is nog in ontwikkeling, maar is nu al 500 kilometer lang. Het Pronkjewailpad is van april tot oktober geopend en in ieder dorp waar je doorkomt zijn één of meerdere Pronkjewail stempelposten ingericht. Wandelaars kunnen er een stempel en een pronkjuweel ophalen. In Hoogezand kun je een juweeltje ophalen in de ‘aparterie’ van Maria Clobus.

Maria maakt voor de wandelaars een boekenlegger. Maar als je tijd hebt, stap dan eens haar galerie in. Maria schildert levensecht. Naast portretten van mens en dier maakt zij ook abstracte kunstwerken. Bovendien gebruikt ze diverse materialen als potlood, pastel, aquarel en olieverf. Het is een aanrader om de aparterie te bezoeken!

Te zien

Het nationaal busmuseum. In dit museum maken bezoekers een nostalgische (bus) reis. Aan de hand van een bijzondere collectie autobussen en diverse historische touringcars wordt je meegetrokken in de geschiedenis van de bus.
Er is zelfs een bus sumilator. En een bootbus en een gevangenisbus. Bovendien is er een collectie buskaartjes, kniptangen, stropdassen, petten en uniformen te zien. Dit museum is echt voor jong en oud en omdat het volledig door vrijwilligers gerund wordt is het ook zeer betaalbaar.

Te beleven

De Leinwijk aan het Zuidlaardermeer! Stichting het Groninger Landschap is hier in 2000 begonnen met een bijzonder project. Men onderzoekt de invloed van beweging in het water op de waterkwaliteit en de plantengroei. De windmolen die voor deze beweging zorgt, is de Kikkoman Molen. Door het aandrijven van een visvriendelijke vijzel, vergelijk het met een grote kurketrekker, pompt deze molen water en vissen het gebied in.

Ik heb me laten vertellen dat er ook slijkgroen groeit, een bijzonder oeverplantje. Nog nooit van gehoord.
En ook de bever zwemt hier rond. Deze hebben wij helaas niet gespot. Wel de beverburcht vanaf de uitkijktoren.
In de Leinwijk is een wandelroute van ongeveer 3 kilometer uitgezet. Hoogtepunt is zeker een bezoekje aan de uitkijktoren. Hier heb je een prachtig uitzicht over de Leinwijk, het moerassige gebied en het Zuidlaardermeer. Het is wel aan te raden de wandeling met kaplaarzen te maken.

Ga je naar Hoogezand en heb je de tijd, combineer het dan met een bezoekje aan de stad Groningen.
En check vooraf even de agenda van de tewaterlatingen van één van de scheepswerven met de bekende dwarshellingen langs het Winschoterdiep. Dat moet een spektakel zijn!

 

Blog 2: In het Land van Maas & Waal: Hoogeerd te Niftrik/Wijchen
 

Hotel Restaurant Hoogeerd is al meer dan 140 jaar een familiebedrijf. Broer en zus Lepoutre runnen het bedrijf samen. Met 39 kamers, 80 medewerkers, 5 verschillende zalen, een ruim terras en restaurant is dit het grootste bedrijf binnen Logis-holland. ‘Tot kijk, op de dijk’, is de slogan. En dat maakt dit bedrijf uniek. Het ligt echt boven op de dijk, waardoor je van het mooiste uitzicht op de Maas geniet! Hier vind de ideale gast het fijn om familiair bejegend te worden, die zich snel op zijn gemak en thuis voelt. Die tevreden is met de geboden informele service en die hier vaak eet en drinkt in het restaurant. Dat zijn voor 70% zakelijke gasten die in de nabije omgeving werkend zijn en voor 30% toeristen die de Gelderse gezelligheid zoeken.

Ik check in om 18.00uur, in het restaurant een goede mix van vaste gasten en toeristen. Ik bestel er de stoofpot die al jaren op de menukaart staat. En ik begrijp wel waarom. Goed eten, goede prijs. Helaas moet de horeca om 22.00uur dicht, waardoor ik niet kan genieten van een borrel in de bar. Dus daarom op tijd naar de kamer. Wat ook geen straf is, het prachtige uitzicht op die Maas blijft wonderbaarlijk. Ik pak de zonsondergang mee en geniet met een vers munttheetje van de mysterieuze donkere wolken die boven de rivier hangen. En bovendien een goed bed, dus op tijd de ogen dicht!

Te doen

Maak een wandeling door vestingstadje Ravenstein aan de Zuiderwaterlinie! Buiten stroomt de Maas, binnen het historisch centrum zegevieren de monumentale schatten. Pas in 1814 kwam Ravenstein bij het toen opgerichte Koninkrijk der Nederlanden. Vanaf 1860 begon het stadje zicht te ontwikkelen met name door de gunstige transportmogelijkheden via de Maas en een in 1881 aangelegde spoorlijn. De stadsmuren, de kasteelsepoort en de rondelen met kanon nemen je mee terug in de tijd. Tel daarbij de stoffeerderij, de leerlooierij, het raadhuis en de stadsbrouwerij op en je hebt een heerlijke historische wandeling. Plan je bezoek wel bij voorkeur in het weekend, want alleen op zaterdag en zondag is het toeristisch informatiepunt, het leerlooiershuisje en de Molen geopend!

Te beleven

De tuinen van Appeltern. 200 (!) inspirerende modeltuinen, Europees grootste tuininspiratiepark. Een pretpark voor 70+ers! Ik zag er stadstuinen, bloementuinen, Aziatische tuinen, diepe tuinen, kunsttuinen, balkontuinen, vijverpartijen, visvijvers, alle soorten afzettingswanden, kunstobjecten, tuinhuisjes, tuingereedschap, wilde tuinen, moestuinen, fruittuinen, ondiepe tuinen, studententuinen, stilte tuinen, Franse tuinen, tegels, grint en andere bodembedekkers, doorkijktuinen, gemeenschappelijke tuinen, onderhoudsvriendelijke tuinen, Japanse tuinen, kindvriendelijke tuinen en natuurlijk ook rollatorvriendelijke tuinen. Tweeëntwintig hectare, ‘goed voor 3 uur slenterplezier’ aldus de verkoopmedewerkster. Ik weet weinig van Flora en Fauna. Maar ik kon wel genieten van deze wandeling. Een aantal bezoekers was echt op zoek naar tuininspiratie, het overgrote deel was lekker een dag uit. De tuinen zijn goed begaanbaar met rolstoelen en rollators. Er is ook een beleef-speeltuin voor de jonge bezoekers, maar daar was het niet zo druk. Mijns inziens is de prijs wel aangepakt: € 14,00 pp voor een kaartje en € 3,00 voor parkeren.

Te zien

Het kasteel van Wijchen. Ook als het gesloten is. Het kasteel is in renovatie tot 2021. En toch.. werd ik er allervriendelijkst ontvangen in het koesthuis, waar de vrijwilliger-van-het-eerste-uur mij vertelde dat hier uitsluitend de tijdelijke exposite te zien was. Dat sprak mij niet zo aan. Ik had mij verheugd op een decor van strijd, verbannen liefde en het koninklijk leven. Ofwel: me onder te dompelen in het leven van prinses Emilia van Nassau, dochter van Willem van Oranje en zijn tweede vrouw Anna van Saksen. De geliefden, Emilia en Don Emanuel van Portugal sluiten in het geheim een verboden huwelijk. Wanneer zij in 1609 weer terug mogen keren in Nederland kopen zij het kasteel. Om dat te bekostigen spreekt ze een deel van haar moeders erfenis aan en verkoopt ze voor negenduizend gulden haar parelketting. Ik smul van zulke verhalen. Jammer dat het kasteel gesloten is, maar op mijn ronde door de kasteeltuin heb ik zelf gefantaseerd hoe hier het prinselijk liefdespaar geleefd moet hebben. Inmiddels is het behoorlijk hard gaan regenen en omdat het kasteel in het centrum van Wijchen ligt loop ik daarheen. Zoals de vrijwilliger in het koetshuis al zei: hier in het ‘land van Maas en Waal’ heerst een Brabantse gemoedelijke sfeer.

De horeca wordt goed bezocht en gezellig winkelend publiek. Maar het centrum zal verbouwd worden, zodat het in contact komt met het Wijchens meer, een oude rivierarm van de Maas, en met een gerenoveerd kasteel er bij, dan wordt het nog beter in Wijchen. Hotel Restaurant Hoogeerd is voor mij echt een locatie waar je ook naar toe gaat als het regenachtig weer is. De omliggende stadjes zijn leuk om te bezoeken en daardoor is er altijd iets te doen!

Meer blogs lezen van Kim? Klik hier


Blog 1: Logis hotel Herberg de Klomp - Vilsteren



September & Oktober: Er is veel bijzonder aan Vilsteren. Ik heb er zelfs meegemaakt, dat je er ’s middags rond 15.00uur kalebassen kunt kopen langs de weg bij een boerenbedrijf. Je legt er je portemonnee naast de kleurrijke kistjes met mini-pompoenen, stopt er vier euro in een zelfgemaakt geldkistje en je kunt vier grote en zes kleine kalebassen in je achterbak stoppen. Vervolgens maak je een wandeling van 4,5 kilometer over het landgoed, gaat er heerlijk dineren en om 20.00uur met koffie naar je kamer. Dan word je om kwart voor negen gebeld door je collega’s dat je portemonnee nog bij de kalebassen ligt. “huh, wat, hoe dan? Oja, shit vergeten!”.
Sonja Koggel staat me al op te wachten, met de beurs in de hand. Ik bedank, verontschuldig me dat ik niets mee heb om mijn dank bij te zetten, en dank nogmaals.
In het gemoedelijke, alleraardigste, pittoreske Vilsteren wonen hele eerlijke mensen!

Zondagmorgen; ik vertrek in de richting van Vilsteren, Overijssel. Tien procent van deze provincie bestaat uit landgoederen. Dit groene erfgoed is voornamelijk in de periode van 1780-1815 in de vroege landschapstijl aangelegd met bemoeienis van architect Georg Anton Blum. De landgoederen zijn aantrekkelijk door de romantische aanleg van ronde vormen, slingerende paden en waterpartijen.. Deze landgoederen waren van oudsher in het bezit van adel en gegoede burgers. Enkele zijn nog steeds in particuliere handen, vele zijn echter overgenomen door natuurbeheersorganisaties zoals Staatsbosbeheer. Een landgoed streeft naar evenwicht voor natuur, landbouw en cultuurgeschiedenis. Met name vanwege de exploitatie van de weinig rendabele bossen, werd in 1928 de Natuurschoonwet van kracht, die eigenaren vooral fiscale voordelen biedt. Daarentegen moet het landgoed vrij toegankelijk zijn voor publiek tussen zons- op en zonsondergang.
Het landgoed Vilsteren, de familie Vilsteren werd tot in 1328 genoemd in een akte, gaat tot 1949 via vererving over op de volgende generatie. Door de vrouwelijke lijn veranderd de familienaam tot aan Cremers in 1949. Op landgoed Vilsteren staat het dorp Vilsteren, een unieke situatie. En in dat dorp bevindt zich Logis hotel Herberg de Klomp van Iris en Gertjan van Lochem.

Het is even zoeken naar de hotelingang maar eenmaal binnen voelt de Klomp als een warm bad. Ik krijg direct een welkomstdrankje aangeboden en kan tegelijk de nodige formulieren invullen. Voor ik het weet heeft de medewerkster mijn kamersleutel bij me neer gelegd en kan ik naar boven toe. De kamer is echt heel ruim en sfeervol ingericht en iemand heeft al een heel fijn lampje aangestoken op deze grauwe dag. (Ik heb stiekem gezocht naar het merk van de lampenkapjes, want ze zijn zo leuk!) De badkamer is ook al zo ruim. En een hele fijne inloopdouche zonder drempeltjes.

Te doen

Dineren in de Klomp. Ik kies voor drie gangen. De kaart is zeer deskundig opgebouwd. Niet uitgebreid, wel voor ieder wat wils. Ik word eerst verwend met een amuse van rauwe tonijn en wasabi crème. Daarna heb ik gekozen voor zalm en Hollandse garnalen. Het gerecht moet eerst op de foto. Wat een plaatje.
Als tweede gang kies ik voor de Tom ka kai soep. Ik vind dat deze in Nederland vaak geserveerd word als kokos melk met taugé, maar omdat ik weet dat Iris en Gert-Jan ook Azië fans zijn geef ik hem een kans. Beste Tom ka Kai soep ever! Verfijnde smaken, geen overheersende kokosmelk, wel de perfecte smaak van citroengras en bamboe.
Als derde gang heb ik gekozen voor de Kabeljauw met risotto en beetgare groentjes. De kabeljauw was heerlijk, maar chapeau voor de bereiding van de knapperige groeten!
Buiten het heerlijke eten is het ook de sfeer die hier uniek is. De rust en kennis van de medewerkers voorop, de details als de kaaswagen, het lokale aperitief en het uitserveren van de sauzen aan tafel maken het compleet.

Te zien

Al het moois dat Landgoed Vilsteren te bieden heeft. Ik maak een wandeling over het landgoed. Ik begin bij de Rooms katholieke kerk, gebouwd in 1897 door de eigenaren van het landgoed, van binnen is het prachtig. Aan de achterkant ligt de begraafplaats, waar de Cremers’ een beste plek voor zichzelf bewaard hebben. Ik loop langs de sportvelden naar de theekoepel, ook door het landgoed geschonken, en heb vanaf hier een prachtig uitzicht op de Molen, die trots in het landschap staat. Aan de andere kant een mooi uitzicht op de Vecht. Ik geniet er van het uitzicht en de rust.
Wanneer ik mijn weg vervolg , kom ik langs de Erve Nienes. Dat deze boerderij bij het landgoed hoort, immers de agrarische tak, zie je aan de luiken in de kleuren en de vorm van het wapen van de oudst bekende leenheren, de ridders van Vilsteren. Ik passeer nog een aantal ‘gewone’ woningen, en later laat ik mij vertellen dat deze huizen allemaal op erfpacht staan. De bewoners betalen een soort huur voor de grond, maar door de verplichtingen die het landgoed Vilsteren aan het onderhoud en het afgeven van bouwvergunningen stelt, krijgen de bewoners hier weer een soort korting op. Tenslotte eindig ik bij Huis Vilsteren, hier woont nog altijd een nazaat van de Cremers’.
En het is me nu wel duidelijk, zoals een waar landgoedbeheerder betaamt, de familie Cremers heerst.

Te beleven

De scharrelroute. Na het ontbijt krijg ik van GertJan een mand en een routebeschrijving mee. ‘De streekproducten en onze medewerkers die er mee werken, maken Herberg de Klomp bijzonder. Het verrassende is onze gasten middels deze route ook kennis te laten maken met de bedrijven achter deze producten’, aldus GertJan. De fietstocht is ongeveer 40 kilometer en lijdt mij langs diverse boerenbedrijven om daar te ‘scharrelen’. Ik weet niet goed wat ik me ervan voor moet stellen maar dan zie ik de vouchers. Het is de bedoeling dat ik bij al die bedrijven iets ophaal. Wat origineel!
Ik heb er zin in en ga naar de eerste stop; fruitteler van der Kolk. Ik kan er met de voucher een vers vruchtensapje ophalen. En ik mag er het bedrijf door lopen, wat een gastvrijheid. Ik kijk er in de kassen, en in de appelgaard. Tussen de aspergevelden en de perenbomen.
Ook bij het volgende bedrijf kan ik lekkernijen ophalen en zo raakt mijn picknickmand overvol. Maar even stoppen om daar wat van te gebruiken. En kijk daar zit ik dan… aan de Vecht…te genieten van al het moois!

 

Geschreven door Kim Linse, hotelier en reisblogger